Mięguszowiecki Szczyt Wielki

Mięguszowiecki Szczyt Wielki jest drugim co do wysokości szczytem Tatr Polskich i liczy sobie 2438 mn.p.m. Na liście wszystkich szczytów tatrzańskich plasuje się na dwudziestej pozycji. Jest szczytem granicznym. Leży w głównej grani Tatr. Wznosi się nad Kotłem Morskiego Oka i Doliną Hińczowych Stawów, stanowiącą odnogę Doliny Mięguszowieckiej. Posiada dwa wierzchołki z których zachodni (główny) jest nieco wyższy. Od Cubryny oddziela go Hińczowa Przełęcz, a od Mięguszowieckiego Szczytu Pośredniego - szczerbina Mięguszowieckiej Przełęczy Wyżniej.
Do roku 1854 zwany był Hrubym. Najwspanialej wygląda on od strony Morskiego Oka, gdzie jego ściana, wraz z piargami , liczy 1045 m.